+381 (0)21 63 39 812

Program sistemske grupne porodične terapije (prvi deo)

 

Terapijski program zasnovan je na SISTEMSKOM PRISTUPU BOLESTIMA ZAVISNOSTI

Zavisnost je sistemski proces, koji se odvija kroz sinhronizovane patološke interakcije bioloških i psiholoških karakteristika pojedinca i socijalnih elemenata u okruženju pojedinca, dakle ne samo u pojedincu.

Ishod tog procesa su:

  • stvaranje patoloških promena u biološkom sistemu pojedinca koje se ispoljavaju kroz simptome psihološke i telesne zavisnosti odnosno, apstinencijalnog sindroma
  • stvaranje predvidljivih i poznatih oblika telesnih oštećenja/bolesti i
  • razvoj i trajanje psiholoških disfunkcija
  • poremećaj odnosa sa bliskim osobama, pogotovo u porodici
  • pojava disfunkcija kod tih bliskih osoba (roditelji, braća /sestre, supruge, dece)
  • poremećaji socijalnog ponašanja i sukobi sa socijalnim okruženjem i zakonom

Ispoljavanje ovih sistemskih ishoda u realitetu dobija oblike medicinskih simptoma i bolesti, zatim psihijatrijskih oštećenja i poremećaja socijalnog ponašanja.

Ovaj sistemski proces ima odlike globalnog procesa i široko obuhvata sve socijalne sisteme i slojeve, iz čega proističe veliki broj obuhvaćenih pojedinaca i porodica, zatim upadljivo velika heterogenost pojavnih oblika, kako po vrsti kliničke slike bolesti, tako i po oštrini i intenzitetu tegoba i poremećaja.

Isto tako postoji velika raznovrsnost uzroka započinjanja korišćenja psihoaktivnih supstanci i trajanja iz toga nastale bolesti.

Razornost ovog sistemskog procesa ogleda se u činjenici da se taj proces i simptomi bolesti održavaju u sistemu samog pacijenta i u njegovom okruženju, pa čak i u porodici! Drugim rečima, potencijali za produžavanje, pojačanje i trajanje bolesti nalaze se u pacijentu i u njegovom okruženju. To znači da, ako se proces ne prekine i pojedinac ne leči, taj sistemski proces dovodi do smrti pojedinca i razaranja porodice.

 

SPECIJALNA BOLNICA KAO SISTEM

 

Terapijski odgovor na bolesti zavisnosti kao sistemski proces, treba da bude organizovanje bolnice i programa u njoj po sistemskim principima (terapijski sistem).

Osnovni princip je – princip celine – odnosno, bolnica kao celovit sistem. Unutar tog sistema treba ostvariti mogućnost specifikovanja tretmana prema specifičnostima svakog pacijenta i njegove porodice.

To podrazumeva postojanje većeg broja raznovrsnih programa za lečenje i mogućnost učestvovanja porodice (i šireg okruženja) pacijenta. Istovremeno to podrazumeva i korišćenje raznovrsnih terapijskih tehnika i svih savremenih psihofarmakoloških sredstava i farmakoloških metoda.

U ostvarivanju ovakvog celovitog terapijskog principa neophodan je multidisciplinarni i specifično edukovan tim.

Svi gore navedeni elementi terapijskog sistema treba da budu terapijsko-sistemski uklopljeni i sinhronizovani da bi dostigli ključni terapijski cilj – prekidanje procesa održavanja i trajanja bolesti zavisnosti.

Dakle, nasuprot patološkom realitetu pacijenta i njegove porodice nalazi se terapijski i zdrav realitet terapijskog tima bolnice.

Prekidanje bolesti najuočljivije se ogleda u uspostavljanju apstinencije, ali to nije konačni cilj terapije. To je samo preduslov! Suštinski cilj je PROMENA. Ta promena treba da obezbedi nastavljanje prekinutog rasta i razvoja pojedinca, sazrevanje ličnosti i ostvarivanje porodičnih potencijala i ciljeva.

Kategorija