+381 (0)21 63 39 812

TERAPIJSKI PROGRAMI

 

Terapijski programi konceptualizovani su tako da obuhvate svu heterogenost populacije zavisnika od droga i to :

  • u odnosu na vrstu droge (opijati (heroin, metadon, trodon), stimulansi (kokain, spid), ekstazi, alkohol, marihuana, benzodiazepini  i dr.)
  • u odnosu na intenzitet problema (tegobe i oštećenja zbog psihijatrijskih i telesnih poremećaja povezanih sa bolestima zavisnosti)

U metodološkom smislu programi su kompleksni, multidisciplinarni, intenzivni i poluintenzivni. Izvode ih visoko specijalizovani i posebno edukovani timovi, po prinicipima sistemske porodične terapije uz primenu najsavremenijih psihofarmakoloških sredstava i lekova.

Programi se izvode po fazama.

Prva faza je intenzivna (urgentne intervencije, bolnički i dnevno bolnički uslovi)

Druga faza je produžna ili rehabilitaciona (vanbolnički uslovi, porodična, grupna i individualna psihoterapija)

U odnosu na terapijske ciljeve programi su:

I.             Detoksikacioni programi

II.            Rehabilitacioni programi

III.           Substitucioni programi

IV.           Rehabilitacioni + substitucioni programi

U sklopu sistemskog terapijskog koncepta, programi prema uslovima izvođenja mogu biti:

 

1. Bolnički program – koji podrazumeva detoksikacionu fazu u trajanjnu od 7-14 dana, zatim, fazu stabilizacije apstinencije u trajanju od 2-3 nedelje. U toku tog perioda postiže se stabilna apstinencija („dovođenje nivoa supstance u organizmu na nulu” ), kompletira se dijagnostički postupak i psihički i telesni oporavak. Bolnički tretman odvija se po konceptu terapijske zajednice uz korišćenje grupne psihoterapije, okupacione i sportsko-rekreativne terapije. U sklopu bolničkog terapijskog programa obavlja se psiho-edukacija pacijenta i porodice („porodični sastanci”– predavanja jednom nedeljno). Nastavlja se proces motivacije pacijenta i započinje sistemska porodična terapija.

 

2.Dnevno-bolnički program ili program parcijalne hospitalizacije, predstavlja nastavak prethodne bolničke faze i traje 4 nedelje. U sklopu ovog programa akcenat je na daljoj stabilizaciji psihičkog stanja i održavanju postignute apstinencije uz modifikaciju ponašanja pacijenta, menjanje stila života i menjanje odnosa u porodici. Produbljuje se proces psihoedukacije i radi se na stvaranju uvida u bolest zavisnosti i njene posledice. Neophodno je učešće porodice (bar jednog člana). Međutim, dnevno bolnički program može se izvoditi i kao poseban celovit program sa detoksikacijom u dnevnoj bolnici, što zavisi od težine psihičkog i telesnog stanja pacijenta. Ovaj program traje 6 nedelja.

 

3. Rehabilitacioni (produžni) terapijski programi, odvijaju se u vanbolničkim uslovima i predstavljaju ključnu fazu u lečenju, jer jedino se kroz odvijanje i ostvarivanje ove faze lečenja mogu dostići suštinski ciljevi – trajni prekid procesa bolesti – i dalji rast i sazrevanje pojedinca i razvoj i napredak njegove porodice. Ovi programi traju minimum 1 godinu, a odvijaju se kao grupna psihoterapija („multiple porodične grupe”).

 

4. Substitucioni programi, predstavljaju oblik produžnog programa i takođe se izvode kao forma sistemske porodične terapije uz primenu potpunog ili parcijalnog opijatskog agonista/antagonista (buprenorfin program). Uz primenu supstitucione terapije može se primenjivati i grupna psihoterapija.

 

5. Ambulantni individualni programi su najmanje intenzivni i najmanje efikasni i oni su svedeni na minimum.

Kategorija